Wereld Website

Geef de aannemer een lijst met problemen (bijvoorbeeld scheefhangende douchedeuren of beschadigde tegels) en betaal het openstaande deel van de rekening pas als de badkamer helemaal af is en je volkomen tevreden bent met het resultaat. Het bad is meestal het grootste onderdeel van de badkamer en trekt alleen al daarom veel aandacht. Met de juiste uitstraling, een mooie aankleding en een ergonomische vorm kan het bad een fraai middelpunt vormen. Aarzel niet om in de showroom in een badkuip te klimmen en erin te gaan liggen. Biedt het bad voldoende steun voor de nek, rug en armen? Is het lang en breed genoeg? En het belangrijkste, is het comfortabel? Kijk niet alleen naar het comfort van een bad, bestudeer ook goed de specificaties in de brochure, alle binnen- en buitenmaten. Vergelijk de verschillende modellen. Vreemd genoeg kun je tot de ontdekking komen dat een bad van 170 cm lengte ruimer is dan één van 180 cm. De afgelopen twintig jaar waren de meeste baden gewoon wit. Maar nu baden meer als aandachtspunt worden gebruikt, is er veel meer variëteit, van felle kleuren tot doorzichtig glas. Wees niet bang om een gekleurd bad te kiezen, maar combineer het dan wel met wit sanitair.

Samen in bad gaan is alleen romantisch en ontspannend als het ook comfortabel is. Kies een bad met twee schuin aflopende uiteinden (dan kun je beiden achteroverleunen), met een putje in het midden (dan zit geen van beiden erop!) en zonder voorgeboorde kraangaten (dan kan de kraan in het midden). Vrijwel alle baden, op een paar typen na moeten worden afgewerkt met een muurtje of een ombouw. Bedenk hoe het bad er na de installatie uit komt te zien. Wil je een ingebouwd bad dat rondom is betegeld of een bijpassende ombouw van acryl? Je kunt voor de ombouw zelfs stijlvol gedecoreerd glas of metaal gebruiken. De beste combinatie is geëmailleerd plaatstaal, het is een uitstekende middenweg tussen het lichtgewicht buigzame acryl en het solide gietijzer. Een badkuip met een dikkere laag staal is sterker en isoleert beter. Gietijzer wordt van oudsher gebruikt voor vrijstaande baden (met een omgekrulde rand). De binnenzijde is bekleed met email; de buitenkant kun je zelf verven of kant-en-klaar kopen. Let op het prachtige oneffen emailleglazuur aan de binnenkant van een gietijzeren badkuip, deze unieke en tijdloze schoonheid is met geen enkel modern materiaal te evenaren. Kijk bij de keuze van een bad naar zowel de binnen- als de buitenmaten. De buitenmaten bepalen hoeveel ruimte je voor het bad nodig hebt en wat je er naast kunt zetten, terwijl de binnenmaten voor het comfort en het schoonmaken van het bad van belang zijn. Omdat de buitenlijnen strak en recht zijn, kan een rechthoekig bad goed langs de muur of in een hoek worden gezet. Tegelijkertijd is de binnenkant dankzij de afgeronde hoeken comfortabel en makkelijk te reinigen. Ovale baden zijn meestal vrijstaande baden, een ideaal model om midden in de badkamer te plaatsen.

Paneelthermrad radiatoren worden gemaakt van geprofileerde staalplaten. Voor het ontwerp van een luchtverwarmingsinstallatie gelden nog enkele randvoorwaarden. Als vloerverwarming de hoofdverwarming is moet er spouwmuurisolatie en dakisolatie worden toegepast en dienen grote glasvlakken te bestaan uit dubbele beglazing. Waterverwarming met thermrad radiatoren of thermrad convectoren levert in oude woningen nauwelijks problemen op. Het water stroomt door de verticale kanalen naar het onderste horizontale kanaal en vandaar door de retourleiding naar de ketel. Dat zijn gemiddelden, die nauwelijks of maar kort in combinatie voorkomen. Hierbij past de kanttekening dat er bij de installatie van een cv. Het is gebruik, en een heel goed gebruik, dat de installateur in zijn offerte aangeeft welke binnentemperaturen hij garandeert en van welke buitentemperatuur en windsnelheid hij in zijn ontwerp is uitgegaan. De verwarmingselementen kunnen daar geplaatst worden waar zij de grootste bijdrage tot de behaaglijkheid leveren. Bij een hartafstand van 20 cm worden de beste resultaten gemeten. Bij de indeling van de kamer hoeft minder met koude oppervlakken en plaatsen rekening te worden gehouden. In het ontwerp van de thermrad radiatoren voor de luchtverwarmingsinstallatie dient met dit verschijnsel terdege rekening te worden gehouden. Koude lucht kan minder vocht bevatten dan warme. Maar waar precies. Moet er in een bepaald geval snel ontlucht worden, dan kan van het ventiel een ontluchtingsschroef worden losgedraaid. Een belangrijk voordeel van centrale verwarming is, vergeleken met een ‘kachel’ per vertrek, de eenvoudige bediening: er hoeft maar voor één stookplaats te worden gezorgd, en verder is het een kwestie van aan een knop draaien. Die vrij constante temperatuur is voorwaarde voor de vele stofwisselingsprocessen die zich binnen het lichaam voltrekken. Er is veel in het voordeel van een centrale verwarmingsinstallatie te zeggen. Bij het vaststellen van de capaciteit van de aan te schaffen c.v.-installatie gaat men meestal van een buitentemperatuur uit van —10 °C en een windsnelheid van 5 meter per seconde. Zondigen tegen bedoelde randvoorwaarden heeft in het verleden veel antipropaganda voor luchtverwarming opgeleverd. De k-waarde geeft de hoeveelheid warmte aan die per sec. De lichaamstemperatuur schommelt tussen vrij nauwe grenzen: ’s ochtends van 36,5 tot 37,3 °C, ’s middags van 37 tot 37,7 °C. Aangezien water de eigenschap heeft bij verwarming uit te zetten en bij afkoeling in te krimpen, moet de volumeverandering kunnen worden opgevangen; daarvoor dient het expansievat (expansie = uitzetting).

Hiertoe werden schijndodenhuisjes gebouwd waar de overledenen enige tijd werden neergezet alvorens de begrafenis plaatsvond. Bij een cholera-epidemie in 1849 stelde de gouverneur van de provincie Utrecht: ‘Dat om tot de vereiste volkomen zekerheid van den dood te geraken, de lijken van aan cholera overledenen aanvankelijk worden neergelegd op stro of op een matras in een daartoe in de nabijheid van de begraafplaats ingericht lokaal onder behoorlijk toezicht van iemand, die dezelve bij tussenpozen van b.v. enkele uren, zal bezoeken.’ En nog in 1873 waren gedeputeerde staten van Utrecht van mening:voor grotere gemeenten is het wenselijk het lijkenhuis tevens dienstbaar te maken en in te richten ten behoeve van het voorkomen van mogelijk schijndode personen. Dat in zo’n geval de kisten niet gesloten, maar de deksels eraf genomen moeten worden spreekt vanzelf.’ In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werden de begraafplaatsen langzamerhand van een saaie eenvormigheid. Steenhouwerijen werkten met apparaten waarmee steeds het zelfde type letter in de grafstenen werd aangebracht. Met computers gestuurde machines fabriceerden aan de lopende band gelijk vormige kruisen en zerken. Van een tussen mechanische beitels draaiend stuk natuursteen werd binnen enkele minuten een engeltje of een vaas gedraaid die vervolgens bij honderden hun weg vonden naar de begraafplaatsen. Hiertegen ontstond in de loop van de jaren tachtig groot verzet. Steenhouwers begonnen aarzelend weer met de hand bewerkte stenen en originele monumenten af te leveren. De vereniging ‘De Terebinth’ die ‘Zich herstel van zorg rond dood en rustplaats ten doel stelt’, spande zich in voor een betere vormgeving rond de graven. Individuele kunstenaars zoals Nicole Capaan en Walter Carpay brachten onder de naam ‘Koor’ originele grafvormen onder de aandacht, zoals een grafsteen waarop in grote letters dwars over een liggende mensfiguur stond geschreven: Ik kon fietsen lachen TV kijken genieten een stootje hebben blozen mij vergissen sentimenteel zijn telefoneren en nu ben ik dood.’ Misschien lopen we tijdens de vakantie in het buitenland gemakkelijker een begraafplaats op, omdat de namen die er op de graven staan ons niets zeggen.

Het mooie weer, de vele bloemen en de pracht en praal bevestigen dat we op vakantie zijn. Ver van huis. Een bezoek aan een begraafplaats in het buitenland confronteert ons niet met onze eigen dood en daarom scheppen wij genoegen in het uitstapje. Evenals bij het bezichtigen van een kerk in den vreemde kunnen we de buitenlandse begraafplaats in een cultuurhistorisch kader plaatsen en laten we ons daardoor iets vertellen over de aard van het volk en het land dat we bezoeken. In Nederland daarentegen bezoeken we de begraafplaats alleen om afscheid te nemen en om doden te gedenken. Het is geen plaats die we associëren met toerisme. Van de begraafplaats, die we gedurende de vakantie bekijken, maken we zelfs nog wel eens een foto die we thuis in het familiealbum plakken. Sociologisch onderzoek heeft echter uitgewezen dat er een taboe rust op familiefoto’s die met de dood te maken hebben. De dood is geen onderwerp voor het familiealbum. We ervaren het als ongepast of beledigend om op zulke momenten te fotograferen.

Deze gemiddelden gelden voor het daadwerkelijk rijden of varen van begin- tot eindpunt, exclusief laden/lossen en terminalbehandeling. Aan de luchtvaart kleeft nog een beetje het imago van de wereld van Peter Stuyvesant: snel en duur, en niet voor grote pakketten. Imago speelt een rol bij de transportkeuze als ook bij beleidsontwikkeling. In geografische uithoeken die meer via het water vervoeren zoals Nederland en Denemarken, is het spoor naar verhouding ondervertegenwoordigd. De vergelijking is een globale weergave van de (voor)oordelen over de sterke en zwakke punten van de huur bouwafval containers. Bij begeleid vervoer valt tracking & tracing wel mee: de piloot, de chauffeur of de schipper zijn goed bereikbaar en hebben overzicht. Alhoewel de spoorwegen de laatste decennia vastzitten in hun ontwikkeling, is de verwachting dat zij in een liberaliserend en een wordend Europa tot nieuwe bloei kunnen komen, zoals dat in de jaren tachtig ook in Amerika is gebeurd. Het imago van de kust- en binnenvaart is zakelijk en nuchter: niet snel en niet duur. Hooguit kan het zijn dat de lading te zwaar is om over de weg te gaan, of dat er andere beperkingen door de overheid zijn opgelegd zoals een rijverbod op bepaalde tijden, routes of goederensoorten, of een voor het wegvervoer ongunstig douaneregime waardoor oponthoud aan de grens tot ernstige vertragingen kan leiden.

De binnenvaartlobby is er de laatste jaren in geslaagd de branche toegankelijker te maken voor de markt door volumestijgingen soepel te absorberen en kartelvorming tegen te gaan. Toch prijst de luchtvaart zich niet uit de markt omdat er voor bepaalde hoogwaardige producten een grote behoefte blijft aan deze modaliteit en door gestaag groeiende liberalisering neemt bovendien de mededinging nog steeds toe en deze houdt de prijzen concurrerend. De luchtvaart is nog meer dan de spoorwegen beperkt tot de grote goederenstromen tussen de mainports in de goederencategorieën waarvoor zij geschikt is. Hoe beter het imago, des te groter de kans op nadere kennismaking of samenwerking. Even omrijden is zo gedaan, de chauffeur lost eventuele vragen en problemen op, de weginfrastructuur is zeer fijnmazig en de concurrentie is intens. Dit onderscheid is gemaakt omdat de zeevaart weliswaar aansluit op inter-modaal vervoer, maar als zodanig geen alternatief voor het wegvervoer vormt. De spoorwegen verzorgen geen temperatuurcontrole van laadeenheden. Per traject kunnen deze enorm verschillen. Dit is echter weer een nadeel bij container huren, vaak wordt de container per uur verhuurd. De luchtvaart is door de kostbare productiemiddelen, het beperkte laadvermogen en de infrastructurele beperkingen haast per definitie aan de dure kant. Sommige inter-modale operators zijn flexibeler in hun benadering dan sommige wegvervoerders. Het vervoer over water kan compleet verstoord raken door ijs of waterstanden. Het spoor blijft kwakkelen qua prijsniveau. Flexibiliteit is het aanpassingsvermogen aan de veranderingen in de markt; ‘even’ kunnen veranderen van volume, bestemming, document, aankomst of vertrektijd.

De kandidaatstelling voor de verkiezingen van de payroll is in alle vier bedrijven zonder al te grote problemen verlopen. In het vierde bedrijf heeft men er bij de laatste verkiezingen hard aan moeten trekken om voldoende kandidaten te krijgen en is dat uiteindelijk ook gelukt. De positie van de uitzendkrachten en gedetacheerden daarin vindt men echter een zeer lastig probleem. Slechts in 2 van de 16 gevallen zijn ook uitzendkrachten in de OR vertegenwoordigd, althans daar gingen de bedrijfsinformanten (directeur of personeelsfunctionaris) vanuit. Het komt met een zekere regelmaat voor dat gedetacheerden langer dan 2 jaar in het inlenende bedrijf verblijven. Een aantal uitleenbedrijven dat wel een payroll heeft, geeft in de telefonische enquête aan dat deze payroll momenteel alleen uit leden van het vaste personeel bestaat en dat er geen uitzendkrachten of gedetacheerden in vertegenwoordigd zijn. de gedetacheerden in het bedrijf te behartigen. Ze kunnen kiezen, maar ook voor werkzoekenden is het moeilijk bij voorbaat te weten of het om een baan en een bedrijf gaat waarin ze willen werken. Dat geldt vooral voor specialistische functies. Het NEI onderzoek bevat overigens geen gegevens over het aantal plaatsingen dat langer dan 2 jaar duurt.

Argumenten voor de keuze om evenveel vaste medewerkers als flexibele krachten in de payroll op te nemen (waarmee het vaste personeel dus eigenlijk oververtegenwoordigd is) zijn:dat vaste medewerkers een eigen CAO hebben met de daarbij behorende specifieke belangen; dat de specifieke deskundigheid van vaste medewerkers positief zal zijn voor het functioneren van de payroll; dat vaste medewerkers een sterkere betrokkenheid hebben bij het bedrijf als geheel en dat dit ook tot uiting mag komen bij het beïnvloeden van het bedrijfsbeleid. Daarnaast zijn uitzendkrachten praktisch nooit zo’n lange tijd aan het bedrijf verbonden dat ze actief en passief kiesrecht voor de OR verkrijgen. Uit de antwoorden blijkt dat het in de meeste gevallen om gemengd samengestelde payroll gaat, waarin naast vaste krachten ook flexibele krachten zitting hebben. Bij de andere punten ligt dit percentage lager. Het vijfde bedrijf waarmee is gesproken, een groot algemeen uitzendbureau, vindt dat de nieuwe payroll er moet komen voor de hele organisatie. Verder gebruikt men de uitzendformule als wervingskanaal voor vaste medewerkers. De verschillende payroll-leden waarmee we een aanvullend gesprek voerden gaven allen aan dat er zowel uitzendkrachten als gedetacheerden in de payroll zitting hebben, maar niemand kon de exacte aantallen geven. Er zijn in het verleden nooit flexwerkers in de payroll opgenomen geweest en ook op dit moment heeft men geen plannen in die richting. In het ene geval heeft de payroll evenveel leden uit het vaste personeel als uit de groep gedetacheerden en in het andere geval bestaat de payroll uit 9 vaste medewerkers en uit 8 gedetacheerden. Achtergrond hiervan is onder andere dat uitzendkrachten hier nauwelijks belangstelling voor hebben. Het betrof een klein bedrijf met in totaal 35 mensen (2 vaste medewerkers en 33 flexwerkers).

Het thuisbezorgen van de zogenaamde ‘kant en klaar maaltijden’ in pizzadozen is de kinderschoenen al lang ontgroeid. Maar dat betekent niet dat deze markt geen groeipotentie meer zou bieden. Het tegendeel is waar. Ook in het land van kaas en boerenkool met worst, Nederland, vinden pizza’s en pizza slices gretig aftrek, zeker als die warme hap in de daarvoor ontworpen pizzadoos thuis bezorgd kan worden. Zoals reeds gemeld kan het van origine Italiaanse gerecht desgevraagd (thuis) netjes afgeleverd worden in keurige pizzadozen. Dit soort dozen valt in de categorie disposables, waarmee bedoeld wordt dat de pizzadozen speciaal ontworpen zijn voor het gebruiksgemak, goedkoop te leveren en slechts bedoeld zijn voor eenmalig gebruik. Kenmerkend aan de simpele pizzadoos is dat de inhoud er precies inpast, niet te ruim is, waardoor te veel warmteverlies zou kunnen optreden, maar ook niet te krap waardoor de maaltijd klem kan komen te zitten. De qua afmetingen perfecte kartonnen behuizing van het pizzahapje oogt naturel wat saai, maar inventieve geesten hebben daar iets op bedacht. De grijs-witte natureldozen zijn opgeleukt met de allernieuwste full color opdruk. Al naar believen te tooien met het eigen bedrijfslogo of de snoet en snuitjes van collegae en medewerkers/medewerksters van het bedrijf of de pizzeria als stralend middelpunt. Maar daarmee zijn de mogelijkheden die de pizzadoos biedt nog lang niet uitgeput. Sinds kort heeft ook de reclame een begerig oog op de pizzadozen laten vallen met als resultaat de Pizza Box Advertentie (PBA) ofwel adverteren op de pizza- doos.

Het introduceren van deze nieuwste reclamemogelijkheid gebeurt met een landelijke campagne voor het goede doel en is de Stichting tegen Zinloos Geweld de eerste zwaluw die de reclamezomer mag aankondigen. 75.000 speciale pizzadozen, voorzien van het stichtingslogo en de twee teksten: ‘Stop agressie en geweld’ alsmede ‘Wat doe jij tegen zinloos geweld?’ worden in het hele land verspreid door de pizzeria’s die aan deze actie meedoen. Behalve het vrolijke reclamezonnetje aan de hemel van de pizzadozen, dreigt sinds enige tijd aan de horizon ook de donkere wolk van een milieuprobleem. Amerikaanse onderzoekers zijn namelijk gestuit op de zogenaamde perfluor-verbindingen (officieel perfluorinated compounds of PFC’s genoemd), een nieuwe categorie potentieel gevaarlijke stoffen in het milieu. Wat zijn perfluor verbindingen en wat hebben die te maken met pizzadozen? Die PFC’s zijn synthetische verbindingen die zich ophopen in de voedselketen en zich vasthechten in sedimenten en aan celwanden van organismen, waar- door deze stoffen - volgens het onderzoek – al wereldwijd in de lichamen van mensen zijn geslopen, zonder dat dit is opgemerkt. Omdat PFC’s onder andere voorkomt dat vet weglekt, wordt het in een flinterdun waasje aangebracht op bijvoorbeeld witte fritesbakjes. Maar het is ook verwerkt in sommige pizzadozen. Hoe gevaarlijk PFC’s zijn is nog niet bekend. Tenslotte zijn pizzadozen ook toepasbaar bij xeyes (de oude applet waarbij twee ogen een muiscursor volgen). Hiervan is een reallife vorm ontwikkeld, waarbij twee reuzenogen achter een huisvenster, voorbijgangers aankijken en volgen. Deze xeyes bestaat onder andere uit twee uitgeknipte pizzadozen voor de ogen, die worden gedraaid door rc-servos.